Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2008

ΑΠΟΛΕΙΠΕΙΝ Ο ΘΕΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΝ - Κ.Π. Καβάφη

ΑΠΟΛΕΙΠΕΙΝ Ο ΘΕΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΝ (1911)

Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ', ακουσθεί

αόρατος θίασος να περνά

με μουσικές εξαίσιες, με φωνές -

την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου

που βγήκαν όλα πλάνες, μή ανοφέλετα θρηνήσεις.

Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,

αποχαίρετα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει.

Προ πάντων νη μή γελασθείς, μήν πεις πως ήταν

ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου.

μάταιες ελπίδες τέτοιες μήν καταδεχθείς.

Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,

σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,

πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,

κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ' όχι

με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,

ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,

τα εξαίσια όργανα τού μυστικού θιάσου,

και αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Αναγνώστες